Marieke Henselmans

De beste uitvaart is niet altijd de duurste

Marieke Henselmans

Trek je eigen plan als het om liefde, kinderen en doden gaat.

Geef toe, normaal gesproken doen we maar wat. We kozen op school een pakket, een profiel, daarna een studie, rolden in een beroep en kregen verkering. Niet erg doordacht en ook niet verkeerd. Maar als het gaat om (nieuw) leven of de dood is het voorbij met de toevallige standpunten. Wie kinderen krijgt, wil het onnavolgbaar goed doen. Een overleden geliefde moet een onvergetelijk mooi afscheid krijgen. Daar moeten wij voor zorgen, terwijl de emoties de overhand dreigen te nemen. En je krijgt maar één kans.
 
Maar wees gerust: de verkopende medemens komt ons helpen. Voor het nieuwe leven de babyspullen-handelaar, voor de dood de verzekeraars en uitvaartondernemers. Dan vallen de woorden: “Ja, want u wilt toch het beste, hè!” Snel daarna wordt het beste verward met het duurste. We tasten, blind van liefde, verdriet (en schuldgevoel?) diep in de buidel. Hetgeen geen enkele garantie biedt, integendeel. We kopen mogelijk zomaar stomme spullen, belachelijke niet bij het kind, of de dode passende kitsch, én zijn ineens tien mille armer.

Voordeeluitvaart

In de emotie hebben we niet alleen de kwaliteit van de spullen, maar ook de kwaliteit van onze liefde verbonden met de hoogte van de uitgaven. Ook zijn we bang, dat als we maar een klein vraagtekentje zetten bij de prijs van een kinderkamer of uitvaart, de verkoper en de hele buitenwereld twijfelt aan onze liefde en integriteit. En die angst is niet helemaal onterecht.
Toen ik jaren geleden in een column in het AD schreef dat ikzelf te zijner tijd graag in stijl (mijn stijl, dus voordelig) uitgezwaaid wil worden kreeg ik een ijzig mailtje van de directeur van Dela. Nabestaanden moeten zich kunnen richten op hun verdriet en op elkaar, en zich geen zorgen hoeven maken om de koffie, doceerde hij. De gemiddelde Nederlander heeft, volgens hem, niet genoeg spaargeld voor een uitvaart. Tussen de regels las je dat een voordeeluitvaart vooral geschikt is voor armlastige doden waar minder verdriet om is. De directeur wenste mij en passant een laatste rustplaats op de snijtafel toe: je lichaam ter beschikking stellen van de wetenschap, lekker goedkoop, was dat niks voor mij?

Betraande ogen

Wij moeten ons niet laten manipuleren door de commercie en ons éigen plan trekken als het om liefde, kinderen en doden gaat. Hoe dat aan te pakken, is, realiseer ik mij nu, de rode draad in mijn schrijfwerk. De mooiste opvoeding en uitvaart realiseer je, als je je eigen invloed op de gang van zaken zo groot mogelijk maakt. Het helpt als je nu vast nadenkt over je doelen en wensen, lang voordat je met betraande ogen onder tijdsdruk in de ‘duurste=beste-val’ trapt. Leg je eigen wensen vast! Je nabestaanden kunnen zich dan zonder schuldgevoel beroepen op jouw laatste wil. Ontbreken die instructies, dan ben je geen slechte nabestaande, als je zelf bewuste keuzes maakt. Als je kiest voor een eenvoudige kist, met een heel mooi kleed van de overledene erover, bijvoorbeeld.

En nu even praktisch

Wie geen uitvaartverzekering heeft, kan zelf sparen. Wie zich wil verzekeren kan beter een verzekerd bedrag kiezen. Daarmee kan je zelf een uitvaartverzorger kiezen. Want dát is cruciaal. Meestal levert de verzekeraar de uitvaartondernemer en meestal denkt die commercieel. Hij of zij mikt op commissie en heeft baat bij dure keuzes. De eenpitters in de uitvaartbranche daarentegen, werken meer dienend. Ze rekenen een vast bedrag voor hun diensten, (rond de € 1700) en je kunt hen vragen naar de prijzen van bijvoorbeeld opbaring, kist en aula. Zij moeten het hebben van aanbevelingen van tevreden klanten. Anne Marie Bogaarts, die in haar eentje Funeral Quest runt, en ons onlangs geweldig goed bijstond, vertelt dat zij ook wel eens een ‘budget-uitvaart’ verzorgde. “Deze uitvaart was helemaal thuis, inclusief de opbaring en de ceremonie, er was alleen een auto nodig en de crematie gebeurde zonder een dienst. Niet vanwege het geld, maar omdat het de wens was van de overledene. Dat was een heel mooi intiem afscheid.” Dat bedoel ik! Samen met een niet zo commerciële uitvaartverzorger kies je, tussen je tranen en lachen door, precies de kaart, kist, muziek, poespasgehalte en consumpties die bij jouw geliefde dode en bij jullie, (én jullie portemonnee) passen.

Dit artikel verscheen eerder in het eenmalige magazine DOOD nov 2016.

Meer columns van Marieke

  • slimme consument met domme meter
  • Wil je ruilen?
  • Ach die stappers...
  • Meten is weten
  • We willen de supermarkt niet kwijt
  • Bespaarboeken




    laatst gewijzigd op 04-02-17

    Fout gevonden? Alvast bedankt voor het melden!





    Recht op geld - test


    Getipt door:
    • Telegraaf
    • AD
    • ING
    • Vara Kassa
    • Margriet
    • Libelle
    • Plus
    • Nibud
    • Anbo
    • Nestor
    • Elsevier
    • Panorama
    • Ouders.nl
    • Zin

    Initiatief van Ravi van Leeuwen


    Winkelmandje (leeg)

    Naar Bespaarboeken

    BS_19_NL_300x250.gif